سروده های رها

[behroozraha]

(انتهاي افق)
در امتــــداد نگاهم به خانـه مي¬آيي
ز انتــهاي افق ، عـاشـــقانه مي¬آيي

سوار مركب عشق و ز سنگر غيبت
شـدي به جانب رفتن روانه مي¬آيي

سبد سبد گل عشقم،به پاي تو ريزم
كنون كه از ره دوري،شبانه مي¬آيي

ميان دست قشنگت ، شكوه بيـداري
نشسته بـر لب نـازت ، تـرانه مي¬آيي

پر از شكوفه خوبي ، نجابت چشمت
ز شهـر عاطفه با صـد نشانه مي¬آيي

تمـام عشـق خدايي ، نهفته در قلبت
بـه سـرزمين دلم ، جـاودانـه مي¬آيي

تو با حضورطلايي،«رها»شدي درمن
كه در مسير نگاهم ، به خانه مي¬آيي

بهروز رها

[behroozraha]

(دل پير)
وصف تو در حريم اين،غزل عيان نمي شود
مانده به لب سخن ز تو، ولي بيان نمي شود

پر شده ظرف شـوق من ، ز بيكران واژه ها
گفتن واژه اي ز تو ، به هر زبان نمي شــود

نقش ترا كشانده ام ، ميـان حجم اين غزل
لذت درك نقش تو، كشان كشان نمي شود

از سر شب نشـسته ام ، براي خلق جمله¬اي
منتظرم رســد سحر ، ولي اذان نمي شـود

هرچه كلام تازه را ، كشيده ام به دام شعر
اين دل پيــر منتظر ، چرا جوان نمي شـود

گرچه تمام اين غزل،حكايت از وجودتوست
حس رضـايتم ولي ، ز عمق جان نمي شود

شيشه عمر تو «رها» ، شكسته پاي انتظار
آخر كار عاشــقي ، جدا ز آْن نمي شـــود

بهروز رها

[valayat]

ممنون از نوشته هاتون
عالی بود

[behroozraha]

بسیار سپاسگزارم

انشالله بتونم دوست و همراه خوبی برا شما جوونا باشم

[behroozraha]

•   يك نامه براي تو
اي آشـناي مـن
از عمـق اين دلم
اي همـنواي  من
•   يك نامه براي تو
اي نازنيـن بخوان
تا با خبـر شوي
از سـوز ناي من
•   يك نامه براي تو
با شـعري  از صفا
هر خط آن ز عشق
با چاشـني وفـا
•   يك نامه براي تو
وصف نيـاز من
از  درد  اين دلم
از قلـبي بي ريا
•   يك نامه براي تو
از روي اشـتياق
اي  يار همـربان
از حجم اين اتاق
•   يك نامه براي تو
اي دوست خوب من
تا من تـهي شـوم
از عقــده فـراق
بهروز ـ رها

[behroozraha]

((شعر هجران))
هواي ســرد احســاسم پريشــانست
و چشـم شعر هجــرانم چه گريانست

ميـان دست گرمت جاي دستم نيست
خـزان ســرد من ديگر زمســتانست

ز دشت خون كه تنها از افق ييداست
غـروب تلخ بي فـردا نمــايـانست

زلال مـوج لبخنــدت هـويـدا نيست
و حجم شعـر من اينك هـراسـانست

قصــيده بي تو پژمرد و غزل افسـرد
حيــات واژه هـا هم رو به پـايـانست

بـراي زخم هجــراني كـه مـن دارم
حضــور يـاد تو همــواره درمـانست

سكوت لحظه هاي من ترك برداشت
و بي رويت «رهـا» سر در گريبانست

بهروز رها

[/color][/b]

[behroozraha]

((نياز))
تو مث دريا قشنگي
من اينو خوب مي دونم
واسه وسعت نگاهت
مي خوام اينجا بخونم
مي دونم تو مث كوهي
با صلابتي هميشه
مي دونم سرمه عشقم
لايق چشات نمي شه
اگه در حسرت چشمات
دل من بونه مي گيره
اين نيازه تو مي دوني
دل به عشق تو اسيره
من بايد به پاي تو
بيام و فدا بشم
واسه ديدن تو
از خودم جدا بشم
خرمن زلف سياهت
شب و ياد من مي اره
انگاري اون شب تاريك
رو دل من پا مي ذاره
با نسيمي آروم آروم
وقتي شب مي شه پريشون
دل من تو كوچه شب
مي شه شيدا مي شه حيرون
چشات مث اسمونه
پر از ماهه و ستاره
يه سبد غزل مي ارم
واسه چشمونت دوباره
من بايد به پاي تو
بيام و فدا بشم
واسه ديدن تو
از خودم جدا بشم
بهروز (رها)

[behroozraha]

(چشم افق)
در جـاده‎هاي  مه آلـود انتـظار
من مانده‎ام با دلي تنگ  و بي‎قرار

بـا آيـه‎هاي  عاشــقانه مي‎روم
از كوچه  زمسـتان در پي  بهــار

تصــويـر كاج  كهنــسال آرزو
در قاب چشـم افق  مانـده يادگار

آن سـوگلي  با همه مهـرباني‎اش
آيد ز مـرز غــزل هاي ماندگار

او مي‎رسد كنون با خنده‎هاي ناب
از پلـكان  طـــلايي  افتــخار

بـا واژه‎هاي  زلال سـپيد عشـق
از پشت قلـه غيبت رســد نگـار

در مخمل سبز سحر  شـود ‹‹رهـا››
اين قامت دريـا كه گشته  رهسپار

بهروز رها

[behroozraha]

((خاك جان))
بيــرون كنم غم را ز دل ، با ياد تو اي مهـربان
غم را نمـايم بي اثر ، تا عشــق تو دارم به جان

از عشـق رويت مي‎زنم ، بر سـينه غم دست رد
چون نام تو در سـينه‎ام ، اينك گـرفته آشـيان

غم را نهادم گوشه‎اي،دانم كه غمـخواري رسد
جا كـرده دل در انزوا ، تا آيد از كـويت نشـان

چون بوي نرگس مي‎رسد ، هر روز جمعه بر مشام
ديگر چه غم باشـد مرا ، هسـتم ز بويت شادمان

پيـچد شميمي جانفـزا ، عطري ز جنس انگبين
از خاك پايت مي‎رسـد ، هر جمعه بوي از جنان

اينك كه بارد هر سحـر ، از ابر عشقت شبـنمي
مي‎رقصـد از آهنگ آن ، گلـبرگ جانم بي امان

هر جمعه يادت گل دهد ، در قاب احساس «رهـا»
زد ريشـه عشقت عاقبت ، در خاك جانم جاودان

بهروز ــــ رها

[/color][/b]

[behroozraha]

هلهله صداقت
تبـلور نجــابتي ، شـكوه رويش بهــار
سلام سـبز خاطـره ، بوي سفـيد انتـظار

تدارك  بهـانه اي ، براي  فتح  دلخـوشي
ترنم جوانه اي به شــاخه هاي  بي قـرار

تو چشمك ستاره اي ، شراره اي ز كهكشان
رسد فروغ چشم تو ، ز خوشـه هاي زرنگار

به دشت آسمان دل ، شروع هر سپـيده اي
ميـان شـهر  منتظر ، طلوع   صبح ماندگار

صـداي  پاي  غنچه ها ، شكـفتن حضور تو
سرود عشـق و عاطـفه ، ترانه حضـور يار

تو رقص برگ عاشقي ، به دست  باد آشـنا
هلهله صـداقتي ، مـوج غـريب رهسـپار

كلام تشنه « رهـا» ، اسـير كام  شعـر من
سپرده ام عنان دل ، به لحظه هاي بي غبار

بهروز ـ رها

[/color]

[behroozraha]

(موج تبسم)
آخر شبی می آيد و صبرم به پايان می رسد
آن يوسف گل پيرهن،آخر به کنعان می رسد

يك شب که از هجران او،سرگرم آه و ناله ام
موج تبسم بر لبش ، با روی خندان می رسد

آن دم که ظلم و بوی غم،جان را به لب می آورد
غمخوارمن می آيد و لطفی ز جانان می رسد

وقتی که بيداد و ستم، چادر کشد بر صبح ما
از پشت کوه غيبتش،خورشيد تابان می رسد

محبوب من آيد ز ره ، وز بوی ناب نرگسش
هم بر مشام جان ما،عطر گلستان می رسد

طوفان خشم منتظر،از کوی عشـق و انتــقام
با ذوالفقار حيدری،چون تک سواران می رسد

چشم انتظار مقدمش،تا پای جان ماند «رها»
چون عاقبت دامن کشان يارم شتابان می رسد

بهروز ((رها))

[/color]

[behroozraha]

((شوق پنهان))
ترا من زیر باران می شناسم
چنان خورشید تابان می شناسم

ترا من با تمام هست و بودم
میان خیل یاران می شناسم

همان طعم نگاهت در دلم هست
ترا اینگونه آسان می شناسم

ببین احساس چشمم را که غلطید
و با این حس در دلم آن می شناسم

صدایت را ز کنج شب شنیدم
ترا ای شوق پنهان می شناسم

در این حجم جدایی گر غریبم
ترا آمیخته با جان می شناسم

نشانی از تو بر جانم«رها» شد
ترا با روی خندان می شناسم

بهروز رها

[/color]

[behroozraha]

دارم می رم سفر کربلا
تا ده روز دیگه نیست
حلالیت می طلبم
شادکام باشید

[behroozraha]

ده روز ی در سفر کربلا نایب الزیاره بودم

الان خدمت رسیدم

انشالله بتونم همکاری مو ادامه بدم

[valayat]

سلام و عرض ادب و احترام
استاد عزیز جناب رها خوش اومدی
ایشالا که نایب الزیارة دوستان بودید
زیارتتون قبول
کاشکی یکی از اشعاری که قطعا اونجا به ذهنتون گذشته برامون بنویسید
التماس دعا

[behroozraha]

((قربوني))

با كوير تشنه دل       ميشينم به انتظارت

ميشينم تا كه بيايي    بشينم دمي كنارت

از كوه و دريا هميشه   ميگيرم نشوني تو

اين دل عاشق و آخر   ميكنم قربوني تو

 

عاشقم عاشق ترم كن   با نگاهت باورم كن

من گل شاخه عشقم        تو بچين و پرپرم كن

 

تو مسير خواستن تو      ميشينم با چشم گريون

تا ز ابر مهربوني         بريزي نم نم بارون

مث بارون محبت      دوس دارم آروم بباري

بوسه عشق و هميشه     روي گونههام بكاري

 

عاشقم عاشق ترم كن       با نگاهت باورم كن

من گل شاخه عشقم           تو بچين و پرپرم كن

 تو كه نيستي دل تنگم       انگاري تاريك و سرده

عروس ديار شبها         ميشينه به پشت پرده

با تو خورشيد  و ستاره      باز دوباره جون ميگيرن

تو اگه نباشي اينجا       تموم گلا ميميرن

 

عاشقم عاشق ترم كن    با نگاهت باورم كن

من گل شاخه عشقم        تو بچين و پرپرم كن

 

                                 بهروز (رها)

[behroozraha]

سال نو مبارک

[/b]

[behroozraha]

((کنج حسرت))
ای که بر شوق دلم پا می گذاری
زخم هجران بر دلم جا می گذاری

چشم بی خوابم ز داغت ملتهب شد
دشنه هجرت به دل تا می گذاری

مرغ عشقی را که در قاب دلم بود
بی ترحم در قفس وا می گذاری

رفتی و در دست تنهایی اسیرم
حسرتی را بر دل ما می گذاری

می نشینم کنج حسرت تا بیایی
زان دمی ما را تنها که می گذاری

شاید از ترس جدایی من بمیرم
پای خود بر قبرم آیا می گذاری؟

من رهایم تاب ماندن را ندارم
وعده دیدار  فردا می گذاری
بهروز رها

[/b][/color]