تمام اشتیاق من!چه حد غریب مانده ای که من که یاور توام ضعیف و سست ویخزدم
تمام التهاب من!چه حد غریب مانده ای منی که عاشق توام به خورد و خواب شاغلم
تمام حجم قلب من برای تو بمانده است ولی چه سود از این سخن که در عمل کم آمدست
مرا ببخش ای عزیز بدان که دوست دارمت به کرده ام نظر مکن بدان که دوست دارمت.....