هو الحق
ای منتقم آل علی صدای مادرت زهراست که تو را در کوچه پس کوچه های
بنی هاشم می خواند...
می شنوی؟!
صدای گریه ی کودکیست که بارها آرزو می کرد قامتش بلندتر از آن می بود
که دست اجنبی از بالای سرش بگذرد و عرش خدا را به لرزه درآورد...
می بینی رد پای باطل را؟!
که هرچه خود را بر خاک میکشد پست تر و پست تر میشود و فرو میرود...
و حق را؟!
که با نجواهای مرضیه "سلام الله علیها" در عرش گسترانیده میشود...
می بینی آستین های به دندان گره خورده و بغض های نترکیده ی دردانه های پیامبر را...؟!
جای خالی عرق شرم بر پیشانی پست باطلان را خوب احساس میکنم...
ای قائم آل علی وقت قیام است
بیا...