امام علی(علیه السلام) می فرماید:
... بی گمان، «ری» شهری است که به وسیلۀ ساکنان خود به
آشوب کشیده می شود و فتنۀ ناشنوا در آن ماندگار است...(1).
«فتنۀ ناشنوا» آشوبی است که در آن، افراد فتنه گر و فتنه زده به سخن خیرخواهان گوش فرا نمی دهند و کسی به داد کسی نمی رسد، و چنان که امیر مؤمنان(علیه السلام) پیش بینی کرده است، این فتنه، مدّت زمانی طولانی در این شهر ماندگار شده و به فتنه های دیگری، مانند جنگ شروسی و سفیانی با اهل ری و مخالفت اهل ری با حسینی خراسانی و حسنی گیلانی، کشیده می شود و خرابی ری را در پی خواهد داشت.
امام صادق(علیه السلام)، در بارۀ اوضاع دارالفاسقین (زوراء) در آخرالزمان، چنین فرمود:
... فتنهها آن شهر را ویران و چون بیابانی رهایش میکنند...(2).
به نظر می رسد فتنۀ ناشنوا در ری همان اختلافی است که شیخ مفید، از اخبار مرتبط با نشانههای پیش از قیام قائم(علیهالسّلام)، دریافته است:
... اختلاف دو گروه از عجم (ایرانیان) و خونریزیِ بسیار میان آنان...(3).
1. الفتوح، ج 2، ص 80 .
2. بحار الأنوار، ج 53، ص 5 - 14، ب 28.
3. الإرشاد، ج 2، ص 369.